ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Στην αρχή, δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε. Δεδομένου όμως ότι κάθε ψυχανάλυση ξεκινάει με ψυχοθεραπεία, όταν απαλλασσόμαστε από την αρχική δυσφορία με την οποία φτάνουμε, αποφασίζουμε αν θέλουμε να συνεχίσουμε σε ψυχανάλυση ή όχι.

Ακόμη και το: « Έχω την ανάγκη να μιλήσω σε κάποιον αλλά δεν ξέρω τι να του πω» είναι ένα πρωταρχικό αίτημα.

Είναι πιθανό, συμβαίνει, μπορεί να υποθέσουμε ότι θέλουμε να μιλήσουμε και τελικά να μη μας ταιριάζει αυτός ο τρόπος. Πολύ απλά το συζητάμε και διακόπτουμε τις συνεδρίες. Η ψυχοθεραπεία δεν είναι πανάκεια κι έχουμε κάθε δικαίωμα να την απορρίψουμε αν έτσι αισθανόμαστε.

Αυτό είναι κάτι που εξαρτάται από το πώς νιώθουμε. Υπάρχουν άνθρωποι που παραμένουν χρόνια γιατί περνούν στην Ψυχανάλυση, υπάρχουν άλλοι που κάνουν ένα σύντομο κύκλο ψυχοθεραπείας και δεν χρειάζονται κάτι περισσότερο κι άλλοι που σε μόλις μερικές συνεδρίες αποχωρούν έχοντας τακτοποιήσει το επείγον ζήτημά τους.

Αυτό είναι κάτι που το αντιλαμβανόμαστε ακούγοντας τον ίδιο μας τον λόγο. Συνήθως, τα συναισθήματά μας αλληλεπιδρούν με αυτά που αρθρώνουμε και σε κάθε περίπτωση, ο απόηχος αυτών των δύο είναι η διάθεσή μας η οποία αλλάζει προς το καλύτερο. Ο καθένας μας το καταλαβαίνει και αποφασίζει για τη συνέχεια με τον δικό του μοναδικό τρόπο.